استاد بزرگوار دکتر علی خاتمی در کلاس «مدیریت عمومی» چنین گفت:«نفس مدیریت برنامه‌ریزی‌ست، نفس برنامهریزی تصمیم‌گیری‌ست.»
علی محمدی در کتاب «سازمان و مدیریت» به نقل از موسی خانی و منشی زاده نائین چنین مطرح کرد؛ «تصمیم در هربرنامه‌ریزی وجود دارد، ولی تمام تصمیمگیریها ضرورتاً برنامهریزی نیستند.
اکف براین نکته تأکید ورزید که برنامهریزی به معنای تصمیم‌گیری بر مبنای پیش بینی، ارتباط متقابل تصمیم‌ها و آفرینش هدف‌های سازمانی است. برنامهریزی مبتنی بر پیش‌بینی است، زیرا مقدم بر عمل است. در عین حال، یک برنامه اغلب به تصمیم‌های ولی مرتبط منجر می‌شود.»
علی علاقه‌بند در کتاب «مدیریت عمومی» تصمیم‌گیری را چنین مطرح کرد؛ «انتخاب یک راه حل از میان چند راهحل.»
علی محمدی در کتاب «سازمان و مدیریت» چنین بیان کرد: «مدیرباید هنگام مواجهه با مسأله به موارد ذیل توجه کند:
۱.احتمال حل شدن مسأله به مرور زمان.
۲.میزان سهولت و آسانی مسأله.
۳.تعیین مرجع تصمیم گیری.»
اصغر مشبکی و محمد حسین روحانی در کتاب «مبانی سازمان و مدیریت» فرآیند تصمیم‌گیری را چنین بیان کردند؛
«۱.شناخت و تعیین مشکل
۲.تعیین راه‌حل‌های ممکن
۳.انتخاب معیار سنجش راه‌حل‌ها
۴.تعیین نتایج حاصل از هر راه
۵.ارزیابی راه حل‌ها
۶.انتخاب یک راه اخذ تصمیم»
غلامرضا غنوی در کتاب« سازمان و مدیریت آن» درباره‌ی تفاوت فردی مدیران در تصمیم‌گیری چنین بیان کرد؛«ما تفاوت‌هایفردی زیادی در مدیران مشاهده می‌کنیم. برخی از مدیران خیلی سریع تصمیم می‌گیرند، برخی‌ها نیز دیر. برخی از آنان تا مقدار زیادی اطلاعات جمع آوری ننمایند تصمیم‌گیری نمی‌کنند ولی بعضی از آن‌ها برعکس. گرچه علت آن‌ها به طورکامل شناخته شده نیست ولی تفاوت‌های فردی همچنین شخصیت آن‌ها بدون شک می‌تواند نقش تعیین کننده‌ایداشته باشد.
شخصیت مدیران در تصمیم گیری‌های آن‌ها بدین صورت مؤثر است که برخی از آن‌ها شخصیتی ریسک‌پذیر و باکمترین اطلاعات تصمیم‌های سریعی می‌گیرند. بعضی شخصیت دگماتیک دارند و بیشتر تصمیم‌ها را با توجه به اعتقاد‌های شخصی می‌گیرند و راهحل های ارائه شده چندان نقشی در تصمیم‌های آن‌ها ندارد. مدیران با شخصیت آرام بر پایه برنامهریزی بلند مدت تصمیم می‌گیرند.
مدیرانی نیز وجود دارند که سعی می‌نمایند تا حد امکان زیردستان را به شرکت در تصمیمگیریها تشویق نمایند و باکمک آن‌ها تصمیم‌گیری نمایند.
بنابراین ماهیت و سرشت سازمان است که تعیین کننده نحوه مدیریت و در نتیجه شخصیت مدیران در اداره آن‌هاست.»
یک ضرب المثل چینی را در این زمینه تداعی شد:«مردی که کوه را از میان برداشت، کسی بود که شروع به برداشتنسنگ ریزهها کرد.»
🪱از نظر من، تصمیم‌گیری جان‌سازمان است. برای سلامتی روح، روان و جسم سازمان باید به درستی اخذ شود.
✍🏻صدف پورمنصف
آخرین دیدگاه‌ها