«رهبران باید احساس عمیق احترام به انسان را در خود پرورش دهند و در برخورد با دیگران با احترام کامل رفتار کنند. هر انسانی در حوزهی رهبری، شایستهی توجهات یکسان است. این امر نیازمند تمرین عملی و نیز تقویت جنبههای معنوی خویش است.
مردم اگر بدانند که به آنها احترام میگذارید و با گوش جان پذیرای حرفهایشان هستید، طالب دوستی با شما خواهند شد.»*
صدای «اللهاکبر» اذان در راهروی سازمان پیچید.
کارمند، پوشههایی را که ۱ دقیقه پیش روی میز مدیر گذاشته بود، سریع برداشت و گفت:
«با اجازه، من برای نماز و ناهار میروم. بعد پوشهها را خدمتتان میآورم.»
مدیر که مشغول صحبت پای تلفن بود، با مشت به میز کوبید:
«مگر من اجازه دادم بروی؟!»
کارمند پاسخ داد: «به اجازهی شما نیاز نیست. سازمان در این ساعت به حالت تعلیق درمیآید.»
مدیر با ابروهای درهم کشیده گفت: «بلبلزبانی ممنوع.»
کارمند آرام ادامه داد: «شما به تلفنتان برسید.»
مدیر فریادکنان گفت: «به شما ربطی ندارد.»
بحث ادامه یافت و سرانجام به اخراج کارمند انجامید.
«وقتی به دیگران احترام میگذارید، آنان نیز به شما احترام خواهند گذاشت.»**
آیا واقعاً چنین است؟!
در سازمانی دیگر، ارباب رجوعی از ساعت ۱۰ صبح پشت در اتاق مدیر نشست.
مدیر به مسئول دفتر گفت: «جلسه دارم، ۱۵ دقیقه دیگر.»
اما جلسه ۳۰ دقیقه طول کشید. ارباب رجوع همچنان منتظر بود.
بعد از پایان جلسه، مسئول دفتر گفت: «مدیر گفته یک چای بخورد، بعد شما را میپذیرد.»
چای هنوز تمام نشده بود که فردی با کیف اداری وارد شد. مسئول دفتر او را بیدرنگ به اتاق دعوت کرد.
ارباب رجوع با لحنی آرام اعتراض کرد: «نوبت من نبود؟»
مدیر بلندبلند گفت: «ایشان از همکاران هستند.»
ساعت نزدیک اذان ظهر شد. مدیر برای نماز و ناهار رفت. ارباب رجوع، در حالی که تلاش میکرد احترامش را حفظ کند، اما آشکارا آشفته بود، صحنه را ترک کرد.
آیا احترام همیشه متقابل است؟
چرا برخی گمان میکنند همه باید به آنان احترام بگذارند اما خود را از این قاعده مستثنی میدانند؟
✍🏻صدف پورمنصف
_____
*دکتر مرتضی مجدفر و مهتاب خسرو شاهی، رهبران راهبر، انتشارات پیشگامان پژوشمدار
**فرانک مورفی، محترمانه رفتار کن، ترجمهی صدف پورمنصف
2 پاسخ
چه مطلب جالبی
وبلاگتون زیبا بود خانم دکتر پورمنصف عزیز
ممنون که به من سرزدید.
درود خانم دکتر قهرمانی نازنین
سپاسگزارم، لطف دارید🌹🙏