«مهربانی، زبانی‌ست که «لال» می‌تواند با آن سخن گوید و « کر» می‌تواند آن را بشنود و بفهمد.»
-بدوی
مهربانی همان پسته‌ای‌ست که در دست برادرزاده ۳ساله‌ام قرار داشت و موقع تناول، آن را نصف کرد نیمی در دهان من و نیمی دیگر در دهان خود گذاشت.
دکتر محمد حافظی نژاد در وبینار « هوش مصنوعی» در ۱شهریور -۱۴۰۲ گفت: «تکنولوژی تا قبل از هوش مصنوعی بی شعور بوده اما الان با هوش مصنوعی با شعور شده است.» سوال اینجاست؛ آیا این شعور به درک مهربانی از خصایص یک انسان رسیده است؟
به نظر می‌رسد زبان تعلیم و تربیت امروز نباید از مهربانی جدا باشد. زبان تکنولوژی نرم نیست. مهربانی همان چوب معلم در عصر تکنولوژی اطلاعات‌ست. مزه آن را همه فراگیران باید بچشند. مهربانی شاید ناچیز شمرده شود اما با ارزش تلقی می‌شود. سخن مهرآمیز در جان آدمی ریشه می‌دواند. یک مثل عربی را تداعی می‌کند؛
« کسی که مهربانی می‌کارد، حق شناسی درو می‌کند.»
✍🏻صدف پورمنصف
آخرین دیدگاه‌ها